پایگاه خبری فانوس | خبری تحلیلی اجتماعی فرهنگی سیاسی | اینجا چراغی روشن است ...

وداع خانواده شهدای ناجا در معراج‌الشهدا

اینجا چراغی روشن است ...

سرویس فرهنگی و هنری - می‌توانی با چشم خودت رشته‌های اتصال به معرفت الله را ببینی. شمع و پروانه هر دو در کنار یکدیگر، به صفای قرب الهی می‌اندیشند.

فانوس _ سروش ستایش : آفتاب از روزن پنجره آرام سر می‌کشد روی تابوت‌هایی که کنار هم چیده شده‌اند. هر خانواده‌ای که به اینجا قدم می‌گذارد، گویی به لمس وقوع لحظات عاشقانه معراج رفته است. 

نزدیک‌تر می‌شوم تا خوب ببینم و لمشسان کنم. یکی از این تابوت‌ها برای سرباز سرافرازی است که همنام مولایش حسین است. مظلوم، گمنام و رها از هرآنچه تعلقات و گیر و بست دنیاست، و جاودان، که «آن‌که بر سر خوان تو نشست، لاجرم دل از همه کس گسست»

اینها شهدای مناطق عملیاتی در زبیدات، نهر کتیبان و کرانه غربی رود اروند هستند که در دو عملیات رمضان و کربلای ۴ به شهادت رسیدند و طی عملیات گسترده تحقیق و تفحص، پیکر گلگون آن‌ها  وارد خاک پاک وطن شده است.

اینجا پر از پرنده‌هایی است که در ضیافت عشق‌بازی با شمع پرهایشان را گرد آتش عشق طواف داده و خاکسترشان بازگشته است. 

سی سال! عمر درازی است. شاید کهف دیگری است تا اذن خدا پرده از برابر چشممان فرواندازد. اما این دل‌سوختگان چگونه رنج فراق را بر خود هموار کردند؟

حتا اندیشه رفتن به دشواری و تلخی و جنون می‌کشاندم. پس از سی سال باید دستی بر آتش دلت بگذاری و دستی بر خاک و برای مشتی استخوان گریه کنی.

حاشا اگر پیادگان زندگی حال شما را درک کنند... صدای اشک‌های یک مادر جگر همه را خون می‌کند. دلش شکسته و حق دارد، اما پیش معبودش سربلند است و سایه‌اش استوار، که چنین مردان مردی به ایمان و باور و اعتقادش هدیه داده است. همان کاری که ابراهیم با اسماعیلش کرد، اینجا 54 خانواده شهید با پسر دردانه خود کردند. و چه بسیارند ابراهیم‌ها و موسی‌ها! و چه نستوه و استوار گرد روح‌الله زمانشان ایستادند. همان که در داغ فراق فرزند گفت این هدیه خداست! 

حالا هم زمانه فرقی نکرده است. دجال‌ها هم‌چنان در کمین نشستند و فرش زیر پای این آسمانیان را بیرون می‌کشند و به قسمت و روزی حوالتشان می‌کنند. آه که اگر پرده برافتد که ناکسان که باید دم تیغ عدل الهی بنشینند و زار بگریند و طلب مغفرت کنند. دیر نیست که از خون دل خانواده شهید، چشمه‌ای بجوشد که لوث وجود این منافقین را بشوید و با خود ببرد.

خطاب من به پدر و مادر شهید است. سکوتتان مایه رشک است. چون می‌دانید معنی واقعی «وَلا تَحسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلوا فی سَبیلِ اللَّهِ أَمواتًا بَل أَحیاءٌ عِندَ رَبِّهِم یُرزَقونَ» را. به راستی که خاک طلا می‌شود زیر پای اینان که ذریه حضرت زهرا هستند و در راه حسین قدم برمی‌دارند. برای ما که عقب قافله خسته و سنگین می‌آییم دعا کنید، که مگر به برکت وجود دعاهای شما، ستون‌های این آسمان بر جا بماند.
انتهای پیام/
 

لینک سریع

#

تبلیغات