پایگاه اطلاع رسانی فانوس | از «نه» به چهارشنبه‌سوزی تا میراث ماندگار آیت‌ا...‌ ‌هاشمی

دکه گردی فانوس

از «نه» به چهارشنبه‌سوزی تا میراث ماندگار آیت‌ا...‌ ‌هاشمی

سرویس سیاسی - سرمقاله‌ها و یادداشت‌های امروز برخی از روزنامه‌های رسمی و مهم کشور به موضوعاتی نظیر نشانی در جایی دیگر، حمایت از روحانی، مصلحت ایران، «نه» به چهارشنبه‌سوزی، بهره‌برداری سیاسی از حقوق بشر، میراث ماندگار آیت‌ا...‌ ‌هاشمی، روزی سه بار بعد از غذا، سال ٩٥ مافوق انتظار، تصمیمی مهم‌تر از تصمیم ١٣٩٢، سالی که نکوست و تغییر کاربری از برجام برای فرار از پاسخگویی اختصاص دارد.

به گزارش خبرنگار گروه سیاسی فانوس، نویسندگان سرمقاله‌ها و یادداشت‌های روزنامه‌های امروز "سه شنبه 95.12.24" به موضوعات نشانی در جایی دیگر، حمایت از روحانی، مصلحت ایران، «نه» به چهارشنبه‌سوزی، بهره‌برداری سیاسی از حقوق بشر، میراث ماندگار آیت‌ا...‌ ‌هاشمی، روزی سه بار بعد از غذا، سال ٩٥ مافوق انتظار، تصمیمی مهم‌تر از تصمیم ١٣٩٢، سالی که نکوست و تغییر کاربری از برجام برای فرار از پاسخگویی پرداختند.

اطلاعات

روزنامه اطلاعات در بخشی از یادداشت امروز خود با عنوان «نشانی در جایی دیگر...» نوشت: درست در همان روزهایی که اختلاف بر سر سقف حقوق مدیران و کارشناسان در مجلس و شورای نگهبان و مجمع تشخیص مصلحت نظام کار را به پاک کردن تمامی بند مربوط به تعیین سقف ۱۸ یا ۲۴ میلیونی و حذف آن از لایحه برنامه ششم توسعه بنا به تصمیم مجمع کشاند، دعوای دیگری نیز برای تعیین کف حقوق کارگری در جای دیگری درگرفت که هنوز هم به جایی نرسیده است. اتحادیه کارفرمایان و اتحادیه کارگران هنوز به نتیجه نرسیدند که حداقل حقوق برای سال آینده یک میلیون تومان باشد یا یک میلیون و دویست و پنجاه هزار تومان. البته در این میان نماینده دولت هم حاضر است که ظاهراً بیشتر سعی می‌کند میانه کار را بگیرد و چندان خود را وارد دعوا نکند. شاید چنین به نظر برسد که با توجه به هزینه‌های حداقلی زندگی و گرانی و تورم موجود چانه زدن بر سر چنین ارقامی محلی از اعراب نداشته باشد چرا که حتی اگر رقم بالاتر هم تصویب شود بازهم فاصله معناداری بین درآمد و هزینه خانوارهای کارگری همچنان وجود خواهد داشت و درد چندانی از آنها دوا نخواهد شد اما از طرف دیگر باید دانست که دلایل مخالفت کارفرمایان با اصلاح این وضعیت چیست؟ به تازگی اظهارنظری توسط یکی از مسئولان کارفرمایی منتشر شده که گفته بود افزایش ۲۵۰هزار تومانی حداقل دستمزد، بسیاری از واحدهای تولیدی را به ورشکستگی خواهد کشاند و به بحران رکود دامن خواهد زد و در نقطه مقابل نماینده کارگران نیز می‌گوید اگر دولت شعار می‌دهد که مدافع قشر کارگر است به این حداقل خواسته آنان تن بدهد. اگر نگارنده را به محافظه‌کاری متهم نمی‌کنید باید عرض کنم که در این میان هر دو طرف حق دارند. حرف حق کارگران که معلوم است و نیاز به برهان و دلیل ندارد. وقتی خود بانک مرکزی و نیز آمارهای رسمی حداقل هزینه‌های یک خانواده چهارنفره را در جامعه شهری به طور متوسط بیشتر از یک و نیم میلیون تومان عنوان می‌کنند (که این رقم البته در شهرهای بزرگ به نسبت بسی بیشتر هم هست) و وقتی خود مجلس و دولت درآمدهای زیر دو میلیون تومان را از مالیات معاف کرده‌اند معلوم است که حتی تعیین رقم یک میلیون و دویست و پنجاه هزار تومان هم کافی نیست. پس از علت اصرار جامعه کارگری در می‌گذریم و به حرف جامعه کارفرمایی می‌پردازیم تا ببینیم چقدر این حرف حساب است.

ایران

روزنامه ایران نیز در بخشی از یادداشت امروز خود با موضوع «حمایت از روحانی، مصلحت ایران» می نویسد: انتخاب و معرفی آقای حسن روحانی به عنوان نامزد انتخابات ریاست جمهوری از سوی مجموعه اصلاح‌طلبان، نه از سر ناچاری بود و نه برای مقابله با فرد یا جناحی خاص. زیرا نه فقط اصلاح‌طلبان، بلکه اصولگرایان و حتی تندروترین جناحی که خود را مقابل اصلاحات می‌بیند، اگر با انگیزه‌ای ملی و غیر جناحی به وضعیت سیاست داخلی، سیاست خارجی، اقتصادی اجتماعی و فرهنگی کشور نگاه کند، غیر از مسیرتعقل تدبیر و اعتدال، انتخاب دیگری نخواهد داشت. ما در یک دوره هشت ساله، گرفتار دولتی بودیم که نیروهای اصولگرا با تمام توان پشت سرش ایستادند؛ از خدا، پیغمبر و امام زمان برایش هزینه کردند؛ با نذر و نیاز اعتکاف و نماز شب برای مردم توجیهش کردند اما نتیجه و بروندادش وضعیتی شد که امروز نه تنها هیچ کس مسئولیت آن دوره هشت ساله را قبول نمی‌کند که الان حتی حاضر نیستند او را جزو نیروهای اصولگرا تلقی کرده و بپذیرند. یکبار توصیف «انحرافی» را نثارش می‌کنند و اخیراً هم می‌خواهند وانمود کنند که اصلاً احمدی‌نژاد نسبتی با اصولگرایان نداشته است و بعضی که وارو زده آن را  اصولاً جزو اصلاح‌طلبان واقعی قلمداد کرده‌اند. این طیف برای مقابله با اصلاح‌طلبی و اعتدالگرایی، با تهییج احساسات مردم و شعارهای توخالی، کسانی را روی کار آوردند که کشور را دچار فجایع بزرگ در زمینه‌های مختلف اعم از اقتصادی اجتماعی و فرهنگی کردند. فاجعه عظیم‌تر، شکاف عظیم سیاسی میان نیروهای انقلاب بود که هنوز متأسفانه آثار سوء آن آزاردهنده است. در چنین شرایطی اگر بخواهیم براساس مصالح ملی، شرایط عمومی و وضعیت کشور و براساس آنچه در محیط پیرامونی و بین‌المللی می‌گذرد دست به گزینش بزنیم ناگزیر از انتخاب فردی هستیم که با دنیا تعامل عاقلانه و مدبرانه داشته باشد و در عین حال بتواند با انگشت تعقل، گره‌های تنیده بر سیاست، اقتصاد فرهنگ و... را بگشاید.

جام جم

همچنین روزنامه جام جم در قسمتی از یادداشت امروز خود با عنوان «نه» به چهارشنبه‌سوزی خاطرنشان کرد: امشب مراسم چهارشنبه پایانی سال، در حالی برگزار می‌شود که بسادگی و با رعایت نکات ایمنی می‌توان این جشن را بدون حادثه برگزار و به یک شب خاطره‌انگیز تبدیل کرد. برای کاهش حوادث و خطرات ناشی از شب چهارشنبه‌سوری نکاتی را ارائه می‌کنم که امید است با رعایت این اصول، از این شب و برپایی این جشن بدون کوچک‌ترین آسیبی لذت کافی را ببرید. سازمان آتش‌نشانی مثل سال‌های گذشته در شب چهارشنبه‌سوری امسال نیز در آماده‌باش کامل به سر برده و ضمن آمادگی تمام ایستگاه‌های فعال در سطح شهر، نیروهای زیادی را نیز به منظور گسترش و تامین ایمنی این شب در نقاط مختلف مستقر می‌کند که از ساعاتی قبل از آغاز این جشن در محل‌های مشخص حاضر شده و تا پایان و زمان عادی شدن اوضاع حضور خواهند داشت. امیدواریم با رعایت نکات ایمنی در این شب، پایان سالی بدون حادثه را سپری کنیم. اگر قصد برپایی جشن و روشن کردن آتش را دارید، خود در کنار فرزندانتان و سایر اعضای خانواده باشید. با این کار علاوه بر این که اوضاع را کنترل می‌کنید می‌توانید طرز رفتار صحیح با آتش و خاموش کردن آن را بدون این که آسیبی ببینند به فرزندان آموزش دهید. علاوه بر اینها می‌توانید فرزندان خود را با واقعیت این جشن آشنا کنید. مطمئن باشید اگر شما کنار فرزندان نباشید، آنان این جشن و آتش‌بازی را با دیگران برگزار می‌کنند و کسی به اندازه شما والدین گرامی نگران فرزندانتان نیست و احتمال وقوع حوادث بیشتر خواهد شد.

حمایت

«بهره‌برداری سیاسی از حقوق بشر » عنوان یادداشت امروز روزنامه حمایت است که در بخشی از آن می خوانید: با توجه به اینکه روند تعیین گزارشگر ویژه حقوق بشر در ایران از یک سو بر مبنای مخالفت کلی غرب با نظام اسلامی شکل گرفته و از سوی دیگر، کشورهای مرتجع منطقه از این روند مستثنی شده‌اند، در پیش گرفتن چنین رویه‌ای در مورد کشورمان به طور حتم یک روند سیاسی، غیرعادلانه و کاملاً غیرحقوقی به شمار می‌رود. هرچند جمهوری اسلامی ایران مواضع اصولی خود را در طول نزدیک به چهار دهه از انقلاب راجع به حقوق بشر بارها اعلام کرده اما مجموعه سازمان‌های بین‌المللی با فشار و همکاری کشورهای غربی، همواره از حقوق بشر به عنوان یک اهرم فشار علیه ایران استفاده کرده‌اند. «احمد شهید»، اولین گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در حالی در سال 2011 توسط شورای حقوق بشر سازمان ملل، به عنوان گزارشگر ویژه حقوق بشر در ایران انتخاب شد که در آن مقطع زمانی، هجمه وسیع و سازمان‌دهی شده آمریکا برای محروم کردن ایران از حقوق مسلم خود از جمله در موضوع هسته‌ای آغاز و مباحث حقوق بشری به عنوان ابزار مکمل در این راستا به خدمت گرفته شد. اخیراً هم مقامات کشورهای 1+ 5 به صراحت اعلام کرده‌اند پس از مسائل هسته‌ای، حقوق بشر و آزمایش‌های موشکی، مهم‌ترین مانع برداشته شدن تحریم‌های وضع‌شده علیه ایران است و سازمان‌های تحت مدیریت غربی‌ها نیز در همین راستا گام برمی‌دارند.

آرمان امروز

«میراث ماندگار آیت‌ا...‌ ‌هاشمی» نیز عنوان سرمقاله امروز روزنامه آرمان امروز است که نگارنده در بخشی از آن تاکید کرده است: با تعیین حسن روحانی به عنوان کاندیدای انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۹۶ توسط شورای عالی سیاستگذاری اصلاح‌طلبان، میوه اعتدالی درخت انقلاب که آیت‌‌ا... هاشمی رفسنجانی دنبال آن بود به ثمر نشست و علاوه بر اصلاح طلبان که با روشن‌بینی مبادرت به تکرار هم‌پیمانی با دکتر روحانی نمودند، جناح میانه‌روی اصولگرایان نیز حسن روحانی را بر دیگر کاندیداها ترجیح داده و هم‌اکنون دکتر روحانی کاندیدای جریان اصلاحات و بدنه میانه‌روی اصولگرایان است. اگر به سخنرانی‌های آیت‌ا... هاشمی رفسنجانی از سال ۸۴ به بعد توجه کنیم، نقشه راهی که ایشان معمار آن بودند همین میانه‌روی بود. متأسفانه دولت‌های نهم و دهم از آغاز، حرکت رادیکالی را در کشور رقم زدند که در نهایت منجر به صدور ۶ قطعنامه فصل هفتمی شورای امنیت سازمان ملل علیه ایران شد. رئیس دولت‌های نهم و دهم تقابل در جبهه خودی اصولگرا را تا برخورد با روسای دو قوه، یعنی قضائیه و مقننه، پیش برد. تقابل در این مجموعه به حدی جدی شد که نخستین بار کابینه به مرز انحلال نزدیک شد، زیرا حسب اصل ۱۳۶ قانون اساسی در صورتی که پس از ابراز اعتماد مجلس به دولت، نیمی از هیات وزیران تغییر نمایند، باید مجددا از مجلس شورای اسلامی برای هیات وزیران تقاضای رای اعتماد کرد. تندروی به حدی رسید که وزیر امور خارجه در سفر رسمی خارج از کشور و در حین مذاکره خبر عزل خود را از زبان میزبان شنید و در داخل نیز وزیر قدرتمند اطلاعات – حیدر مصلحی – را هم برنتافت و با عزل ناباورانه نزدیک به نیمی از اعضای کابینه و خانه‌نشینی ۱۱روزه فضای ملتهبی در کشور ایجاد کرد. در همه این مدت آیت‌‌ا... هاشمی رفسنجانی بود که با همه توان و به‌رغم هجمه‌های همه‌جانبه علیه خود، خط اعتدال را پیش گرفت. نفوذ انکارناپذیر آیت‌ا...‌ هاشمی در بدنه مسئولان کشور و پذیرش آن توسط مردم، ضربه‌گیر حرکات تندروهایی شد که دانسته و نادانسته منافع ملی را به خطر انداخته بودند، تا جایی که آیت‌ا...‌ هاشمی بر خود فرض و واجب دانست که به‌رغم نامهربانی‌هایی که در طی ۸ سال حکومت تندروها دیده بود، شخصا در کارزار انتخاباتی شرکت کند و آخرین وظیفه ذاتی آشیخ‌اکبر هاشمی رفسنجانی یعنی نقش آفرینی در صحنه انتخابات را با گفتمان اعتدالی به عنوان آخرین حرکت در شطرنج سیاسی کشور بازی کرد.

کیهان

 روزنامه کیهان هم در بخشی از یادداشت امروز خود با عنوان «روزی سه بار بعد از غذا!» می نویسد: «اگر امروز مشکلات اقتصادی، گرانی و بیکاری داریم به خاطر این است که یک دولت کارآمد و مدیریت درست در کارها صورت نگرفته است.»  این عبارات در هر مقطع و مرحله‌ای که مشکلات مردم باقی مانده باشد‌، قابل بیان است ولی اگر کسی این جمله را بگوید و بعد هم مدت مدیدی- مثلا به اندازه عمر یک دوره ریاست جمهوری- بر مصدر امور تکیه بزند و بازهم وضع همان باشد‌، آنگاه چه باید گفت!؟ آنچه در ابتدای این نوشتار خواندید، سخنان جناب روحانی است که در خرداد 92 و به فاصله اندکی قبل از انتخابات ریاست جمهوری بیان شده بود. اکنون قریب چهارسال از آن روزگار گذشته و سه شاخص مورد نظر آقای روحانی یعنی «مشکلات اقتصادی، گرانی و بیکاری» پیش چشم مردم است و با همین سه شاخص می‌توان پی برد که در این مدت «یک دولت کار‌آمد با مدیریت درست» داشته‌ایم یا نه!؟ دیروز روزنامه‌های اصلاح‌طلب، با خوشحالی زاید‌الوصف و حالتی ظفرمندانه‌، از اجماع اصلاح‌طلبان برای معرفی کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری خبر دادند و بی‌اختیار این تصور را ایجاد کردند که شخصی توانمند و تازه‌نفس با برنامه‌هایی که مشکلات معیشتی‌، بیکاری‌، رکود‌، گرانی و ... را برطرف می‌کند، به میدان خواهند فرستاد. اما  وقتی اسم رئیس دولت کنونی به عنوان برگزیده آن جریان سیاسی مطرح شد، فرجام کار از همین طلیعه معلوم شد!

شرق

«سال ٩٥، مافوق انتظار» هم عنوان سرمقاله امروز روزنامه شرق است که در بخشی از آن تصریح شده است: با انتشار آمار رشد اقتصادی ١١,٦ درصدی اقتصاد ایران از سوی بانک مرکزی، می‌توان با جرئت گفت، روحانی موفق شد نقش خود را در جایگاه رئیس‌جمهور به خوبی ایفا کند. به همین دلیل پربیراه نیست اگر بگوییم سال ٩٥، سال خیزش مجدد اقتصاد ایران است. اکنون آنچه از گذشته بر دولت یازدهم تحمیل شده بود، پشت ‌سر گذاشته شده و از لبه پرتگاه نجات پیدا کردیم.این آمار بسیار درخشان و خیره‌کننده است. البته به‌هیچ‌وجه نمی‌توان انتظار داشت که این رشد حتی در سه‌ماهه چهارم هم ادامه پیدا کند. اگر ١١,٦ درصد رشد اقتصادی ٩‌ماهه باشد، به این معناست که حتی اگر در سه‌ماهه آخر سال، رشد هفت درصد (کمتر از نصف رشد سه‌ماهه سوم) را داشته باشیم، باز هم رشد سالانه دورقمی خواهد شد و بالاترین رقم در بین اقتصادهای بزرگ جهان به وقوع خواهد پیوست. در واقع ایران رکورد بالاترین رشد اقتصادی را که در سال ٢٠١٦ رخ داده بود، می‌شکند. اکنون بزرگ‌ترین اقتصاد جهان از منظر رشد اقتصادی، هند با ٧.٥ درصد است و در حال حاضر کاملا قابل پیش‌بینی است که ایران از هندوستان پیشی بگیرد. به نظر می‌رسد رشد اقتصادی سال ٩٥، از ٩ تا ٩,٥ درصد کمتر نخواهد بود؛ گرچه سه‌ماهه چهارم سرعت رشد ارزش افزوده بخش نفت کاهش پیدا خواهد کرد؛ اما اولا همچنان به رشد ادامه می‌دهد، ثانیا از‌آنجا‌که قیمت جهانی نفت خام افزایش پیدا کرده، همچنان نفت سهم مهمی‌ در رشد اقتصادی خواهد داشت. علاوه بر آن، خودروسازی در سه‌ماهه چهارم به رشد خود ادامه خواهد داد، به‌گونه‌ای‌که همچنان رشد این بخش دو‌رقمی خواهد بود.

اعتماد

روزنامه اعتماد هم در بخشی از سرمقاله امروز خود با عنوان «تصمیمی مهم‌تر از تصمیم ١٣٩٢» نوشت: در نگاه اول شاید معرفی آقای روحانی به عنوان نامزد مورد حمایت اصلاح‌طلبان تصمیم ساده و بدیهی یا از پیش تعیین‌شده‌ای به نظر برسد، و آن را نشانه‌ای از اتحاد و اتفاق اصلاح‌طلبان به شمار نیاورد. ولی واقعیت چنین نیست. این تصمیم اگر سخت‌تر از تصمیم سال ١٣٩٢ نباشد، به طور قطع ساده‌تر نیز نیست. این تصمیم محصول اتفاق نظر اصلاح‌طلبان از تحلیل شرایط کشور است. اینکه شرایط کشور هنوز به گونه‌ای نیست که بتوان رقابت‌های درونی را مقدم بر منافع ملی شمرد. هنوز خطراتی که جامعه ایران را تهدید می‌کند همچنان مشابه خطراتی است که در سال ١٣٩٢ کشور را تهدید می‌کرد. در زمینه خارجی اگرچه با رسیدن به توافق برجام، تحریم‌ها به مرور و خطر جنگ به کلی حذف شد، ولی با آمدن ترامپ به کاخ سفید، وقوع این مشکلات و خطرات دوباره محتمل شده است. در زمینه داخلی نیز هنوز خطر عوام‌فریبی و بازگشت مدیریت‌های خانمان‌برانداز وجود دارد، هرچند به‌شدت تضعیف شده است. بنابراین و در چنین شرایطی باید از رقابت‌های مخرب و غیرسازنده اجتناب کرد و با توجه به عملکرد دولت آقای روحانی در حل برخی از مشکلات و جلوگیری از بدتر شدن وضع، و با توجه به سنت دو دوره‌ای بودن روسای جمهور؛ اصلاح‌طلبان از مدت‌ها پیش عزم خود را برای حمایت از یک نامزد غیرجناحی جزم کرده بودند. اهمیت این تصمیم از آنجا ناشی می‌شود که به دلیل مجموعه‌ای از عوامل، جناح مقابل از حضور مستقل اصلاح‌طلبان در انتخابات استقبال می‌کرد و آماده بودند و همچنان آماده هستند که برای حضور نامزدهای اصلاح‌طلب فرش قرمز پهن کنند. آنان آنقدر به حضور نامزدی از اصلاح‌طلبان دل‌بسته‌اند که ممکن است برخی از افراد را برای این حضور تشویق و تحریک کنند. اتفاقاً در شرایط کنونی اصلاح‌طلبان توانایی و ظرفیت بسیار بیشتری دارند تا از نارضایتی‌های موجود کشور به نفع هر نامزد احتمالی خود بهره‌برداری کنند، زیرا عموم مشکلاتی که در این سال‌ها برای مردم ایجاد شده، محصول دولت اصولگرای احمدی‌نژاد است و مردم از دوره اصلاح‌طلبان جز خاطره‌های خوش کمتر چیز دیگری در ذهن دارند. بنابراین اصلاح‌طلبان در این دوره از هر دو نظر شرایط بهتری برای حضور مستقل انتخاباتی داشتند. هم مردم از آنان استقبال می‌کردند و هم دست‌اندرکاران امر روی خوش‌تری به آنان برای این حضور نشان می‌دادند.

شهروند

«سالی که نکوست!» هم عنوان سرمقاله امروز روزنامه شهروند است که در بخشی از آن می خوانید: سال‌هاست که موضوع چهارشنبه‌سوری به یک چالش اجتماعی و حتی امنیتی تبدیل شده است و راه‌حل درستی نیز برای آن ارایه نمی‌شود. امسال نیز به بدترین شکل ممکن آغاز شد؛ چراکه در اردبیل و به علت انفجار مواد محترقه دست‌ساز یک ساختمان مسکونی ویران و ٧نفر کشته و ٥نفر نیز مصدوم شدند که حال یکی از آنان وخیم گزارش شده است. این حد از تلفات در یک شهر به نسبت متوسط به‌عنوان پیش‌درآمد چهارشنبه‌سوری تاکنون بی‌سابقه بوده است. چه سیاستی دربرابر این رفتار یا سنت تاریخی درست است؟ سیاست رسمی در ایران مخالفت با چهارشنبه‌سوری است. چند علت موجب این سیاست شده است. اول اینکه آن را محلی برای بروز رفتارهای غیرقابل دفاع می‌دانستند. علت دیگر فلسفه آن است که به پیش از اسلام مربوط می‌شود. همچنین تشویق رژیم گذشته به انجام این مراسم نیز حساسیت جامعه پس از انقلاب را برانگیخته بود. به همین دلیل در سال‌های اولیه انقلاب از این مراسم خبری نبود ولی با گذشت زمان و فروکش‌کردن التهابات گذشته، دوباره گرایش به اجرای این مراسم آغاز شد. اینجا بود که میان سیاست‌های رسمی و آنچه که در بطن جامعه رخ می‌دهد، تعارض به وجود آمد و این تعارض در دومرحله خود را نشان داد. مرحله اول تهیه و توزیع اجناس و مواد انفجاری و سایر وسایلی است که دراین مراسم استفاده می‌شود. پیش از انقلاب این اجناس ازجمله ترقه و فشفشه و... ازسوی مراکز رسمی تولید و عرضه می‌شد و از وضعیت استانداردی برخوردار بود و حتی درمراکز رسمی عرضه و فروخته می‌شد. درنتیجه نه در تولید آنها مشکل خاصی پیش می‌آمد و نه درمصرف آنها، ولی پس از انقلاب به علت همان مخالفت‌های رسمی، طبعا اجناس مورد استفاده دراین برنامه نیز به صورت رسمی تولید و فروخته نمی‌شد؛ در نتیجه تولیدکنندگان خانگی و غیررسمی وارد میدان می‌شدند تا به این نیاز جامعه پاسخ دهند. دراین مرحله اتفاقات ریز و درشتی مثل حادثه اردبیل رخ می‌داد و چه تعداد افرادی که کشته می‌شدند یا مصدومیت و معلولیت شدیدی پیدا می‌کردند. همچنین به علت غیراستانداردبودن اجناس تولیدشده، درمرحله استفاده نیز برای مردم و به‌ویژه جوانان مشکلات و حوادث زیادی پیش می‌آمد.

جوان

در پایان نیز روزنامه جوان در بخشی از یادداشت امروز خود با عنوان «تغییر کاربری از برجام برای فرار از پاسخگویی» می نویسد: کمتر از70 روز مانده به انتخابات، جامعه ایرانی هنوز نتوانسته دستاوردهای «عینی» برجام را احساس کند. دستاوردهای عینی (شعارهای هسته‌ای- تبلیغاتی) که دولت از دستیابی به آن عاجز بوده، «بهبود آنی معیشت مردم»، «لغو کامل تحریم‌ها» و « توسعه روابط تجاری- بانکی با کشورها» است. هر کدام از اعضای کابینه یازدهم برای «فرار دولت از پاسخگویی» و «دست برتر داشتن رئیس‌جمهور در مناظرات انتخاباتی» تلاش کردند از دستاوردهای عینی (محقق نشده برجام) عبور و دستاوردهای «شعاری- خیالی» برجام را برجسته کنند. به همین دلیل از اواسط پاییز، به نظر می‌رسد دولتمردان طبق یک دستورالعمل مشترک عمل و عبارات و موضع‌گیری «مشابه» و «یکسانی» را اتخاذ کردند که وجه مشترک آنها « تحمیل باورهای غیر واقعی به مردم» است. دولت توافق هسته‌ای را یک شمشیر دولبه می‌داند که لبه تیزتر آن به سمت خودی هاست و به همین دلیل تلاش می‌کند برجام را «تغییر کاربری» بدهد و با ترویج القائات «خیالی» به جامعه، از پاشنه آشیل شدن برجام جلوگیری کند. بر همین اساس دولتمردان جملات ادعایی سابق را تکرار نمی‌کنند، جملاتی نظیر برجام «اقتصاد را شکوفا کرد»، «محیط زیست را بهبود بخشید»، «بیکاری را مرتفع»، «تورم و رکود را برطرف» کرد و تلاش می‌کنند عبارات «خیالی» و «غیرقابل اثبات» را به عنوان دستاوردهای اصلی برجام القا تا جایگاه پرسشگر- پاسخ‌دهنده را عوض کنند. این بدان معناست که دولت تصمیم دارد پاشنه‌آشیل خود در انتخابات96 (برجام) را تبدیل به «تیر آرش کمانگیر» و نقطه قوت خود جهت پیروزی مجدد در انتخابات کند، به همین دلیل از هم‌اکنون دستاوردهای «موهوم»را به صورت گسترده مورد توجه قرار داده‌ است. بیان جملاتی نظیر: «دور کردن سایه جنگ از کشور»، «ملغی کردن قطعنامه‌های بین‌المللی علیه کشور» و «مخابره کردن عزت و مقاومت ملت ایران به دنیا» از جمله دستاوردهای موهومی است که اخیراً مورد تأکید دولتمردان قرار گرفته یا سخنان هفته اخیر عباس عراقچی که بیان می‌کند: «برجام چهره و موقعیت ایران را تغییر داد». گفته عراقچی به قدری اغراق‌آمیز و متناقض با شرایط داخلی و موقعیت خارجی است که نمی‌توان به سادگی از آن گذشت و استدلال‌های هرچند موجزی برای رد چنین ادعایی ارائه نکرد.

/انتهای پیام/