پایگاه اطلاع رسانی فانوس | کاش «روز ملی درختکاری» را از تقویم حذف کنیم

کاش «روز ملی درختکاری» را از تقویم حذف کنیم

سرویس فرهنگی و هنری - تغییری که کمترین فایده آن، جلوگیری از نمایش و مانور رسانه‌‌ای مسئولینی خواهد بود که هرساله روز درختکاری را زمان مناسبی برای مطرح کردن خود می‌یابند و با سپری شدن آن نه کاری به آبیاری درختان غرس شده دارند و نه قلبشان برای درختانی که به دلایل مختلف قطع می‌شوند، می‌تپد.

به گزارش فانوس، پانزدهم اسفنددر تقویم ملی کشورمان «روز درختکاری» است؛ روزی قدیمی که از دوران دانش آموزی همگان درباره‌اش خوانده‌ایم و می‌دانیم اما بعید است بتوانیم تاثیرگذاری خاصی برایش عنوان کنیم!

روز درختکاری از جمله روزهایی است که در تقویم بسیاری از کشورهای جهان یافت می‌شود و در برخی کشورها آنقدر مهم است که سرآغاز ماهی برای درختکاری است. مناسبتی که جهانیان برای پاسداشت طبیعت دایر کرده‌اند و می‌کوشند با غرس نهال در آن، آینده‌ای بهتر برای خود و نسل‌های بعدی شان فراهم آورند.

کشور ما نیز از این قاعده مستثنی نیست و از دیرباز، نیمه اسفندماه «روز درختکاری» نام گرفته و بسیاری از مسئولان برای پاسداشت آن، برنامه های مفصلی تدارک می‌بینند؛ از غرس انبوه درخت در مناطق شهری و جنگلی گرفته تا برنامه ریزی برای مشارکت دادن نوجوانان و جوانان در این کار. سلسله اقداماتی که گاه در نتیجه ابتکارهای ویژه، آثار خوبی برجای می‌گذارد اما اغلب بی ثمر یا کم ثمر است.

این را می‌شود از آمارهای انبوهی که درباره کاشت نهال در این روز منتشر می‌شود دریافت که ظاهرا همگی خیالی هستند که اگر این گونه نبود، می‌بایست شاهد افزایش فضای سبز کشورمان می‌بودیم، در حالی که آمارها حکایت از کاهش آن دارند؛ چه در مناطق شهری و چه در بیرون از شهرها.

آمارهایی که با تکیه بر آنها می‌توان دریافت جز در چند نقطه محدود در چند شهر و ناحیه جنگلی، در دیگر نقاط کشورمان با کاهش چشمگیر فضای سبز مواجهیم و آثار آن را نیز به وضوح می‌توانیم ببینیم. مثل افزایش میزان فرسایش خاک در نقاط مختلف کشورمان، افزایش بیابان زایی، ازدیاد میزان گرد و غبار، افزایش آلودگی هوا و... .

انگار نه انگار که هرساله در نیمه اسفندماه روز درختکاری را با کاشت انبوهی از نهال های مختلف در نقاط مختلف گرامی می‌داریم و به این منظور، بودجه های فراوانی صرف می‌کنیم. بودجه هایی که برای صرفشان، چندین و چند نهاد ویژه تدارک دیده‌ایم و انبوهی از مدیر، کارمند، ساختمان و امکانات سخت افزاری و نرم افزاری را در آنها به کار گرفته‌ایم.

ساز و کارهایی که اگرچه نتیجه آن می‌بایست افزایش شمار درختان و فضای سبز در کشورمان باشد، اما به حفظ فضای سبز و درختان کشورمان نیز منجر نشده است. حقیقتی تلخ که در آمار و ارقام منتشر شده از کاهش فضای سبز و پوشش جنگلی کشورمان مشهود است و ثابت می‌کند به جای روز ملی درختکاری، چقدر نیازمند روز ملی درخت در کشورمان هستیم.

روزی برای پاسداشت درختان موجود کشورمان که اگر وجود می‌داشت، می‌شد در آن برای محافظت و تداوم عمر فضای سبز کشورمان برنامه ریزی کرده و بودجه هایی که صرف «کاشت» میلیون ها نهال در روز درختکاری در اقصی نقاط کشورمان می‌کنیم را صرف «داشت» فضای سبز کشورمان نماییم تا شاهد کاهش سالانه آن نباشیم.

تغییری که کمترین فایده آن، جلوگیری از نمایش و مانور رسانه‌‌ای مسئولینی خواهد بود که هرساله روز درختکاری را زمان مناسبی برای مطرح کردن خود می‌یابند و با سپری شدن آن نه کاری به آبیاری درختان غرس شده دارند و نه قلبشان برای درختانی که به دلایل مختلف قطع می‌شوند، می‌تپد.

روزی که اگر در تقویم ملی کشورمان جایگزین روز درختکاری شود، مسئولانی که اکنون پشت کاشت نهال ها مخفی می‌شوند می‌بایست در خصوص کوتاهی هایشان در نگهداری از درختان توضیح دهند و توانشان را صرف حفظ فضای سبزی کنند که هر ساله کاهش می‌یابد و موجب افزایش آسیب ها می‌شود.

انتهای پیام/

منبع: تابناک