پایگاه اطلاع رسانی فانوس | از برد و باخت‌های روحانی در برجام تا آزمون سخت حیدر العبادی

دکه گردی فانوس:

از برد و باخت‌های روحانی در برجام تا آزمون سخت حیدر العبادی

سرویس سیاسی - سرمقاله‌ها و یادداشت‌های امروز برخی از روزنامه‌های رسمی و مهم کشور به موضوعاتی نظیر قاعده «مرور زمان» برای نجومی‌ها، معضل اشتغال و آدرسی که درست نیست، آزمون سخت حیدر العبادی، تغییرات خوب اما دیرهنگام، عربستان و ترکیه علیه منطقه و ایران، حلب و موصل نماد وحدت علیه تروریسم، برد و باخت‌های روحانی در برجام، جغرافیای منسجم مقاومت، ایران و ونزوئلا؛ مناسبات رو به جلو اختصاص دارد.

به گزارش خبرنگار گروه سیاسی فانوس، نویسندگان سرمقاله‌ها و یادداشت‌های روزنامه‌های امروز "یک‌شنبه 95.08.02" به موضوعاتی نظیر قاعده «مرور زمان» برای نجومی‌ها، معضل اشتغال و آدرسی که درست نیست، آزمون سخت حیدر العبادی، تغییرات خوب اما دیرهنگام، عربستان و ترکیه علیه منطقه و ایران، حلب و موصل نماد وحدت علیه تروریسم، برد و باخت‌های روحانی در برجام، جغرافیای منسجم مقاومت، ایران و ونزوئلا؛ مناسبات رو به جلو پرداختند.

شهروند

روزنامه شهروند در بخشی از یادداشت امروز خود با عنوان «خشونت؛ از تنبیه تا عقده‌گشایی» نوشت: آیا خشونت خانگی علیه زنان و کودکان یک پدیده جدید است؟ همه ما به‌ویژه افرادی که در سنین بالاتری هستند، به تجربه زیسته خود می‌دانند که خشونت علیه دیگران نه‌تنها پدیده جدیدی نیست، بلکه در گذشته بیشتر هم بوده است. نمونه روشن آن تنبیه بدنی دانش‌آموزان است. از نخستین مکتب‌خانه‌هایی که تشکیل شد، بساط فلک‌کردن و چوب‌زدن به دست‌وپای دانش‌آموزان نیز رو به راه شد. در ادبیات نیز این رفتار به صورت مقبولی انعکاس داشت. آنجا که می‌گویند: «چوب استاد به ز مهر پدر» و این جمله به‌عنوان سرمشق برای نوشتن خط درشت داده می‌شد. همچنین تصویر آقای ناظم که ترکه‌ای بزرگ در دست داشت و مثل جلاد! درحیاط یا راهروی مدرسه قدم می‌زد تا طعمه‌ای برای تنبیه‌کردن پیدا کند، در ذهن همه دانش‌آموزان قدیمی همواره نقش بسته است، ولی یک نکته بسیار مهم را کمتر توجه می‌کنیم. تمام این افراد نه‌تنها از تنبیه‌کنندگان خود کینه‌ای به دل ندارند، بلکه عموما با خوبی از آنان یاد می‌کنند، ولی همین افراد اگر امروز متوجه شوند که فرزندشان در مدرسه تنبیه شده، فوری شال و کلاه کرده و مثل اجل معلق روی سر مدیریت مدرسه آوار می‌شوند و حتی کار به تغییر مدرسه یا شکایت کیفری علیه آموزگار نیز خواهد کشید. چرا کسانی که خودشان تنبیه شده‌اند و هیچ کینه‌ای از آن رویداد ندارند، امروز در برابر تنبیه فرزندانشان چنین حساس هستند؟

جوان

روزنامه جوان هم در بخشی از یادداشت امروز خود با عنوان «قاعده «مرور زمان» برای نجومی‌ها!» نوشت: «این موضوع (پرداخت‌های نامتعارف به مدیران دولتی) نباید شامل مرور زمان شود بلکه باید حتماً به ‌صورت جدی پیگیری و نتیجه آن به اطلاع مردم رسانده شود.» این مطالبه120 روز پیش رهبر معظم انقلاب اسلامی از قوه مجریه است که همچنان مورد توجه قرار نگرفته و کماکان برخی از همین نجومی‌بگیران در مناصب مختلف دستگاه‌های اجرایی مشغول به کار بوده و طیف دیگر از همین افراد در مصونیت کیفری و قضایی به سر می‌برند. حصار امنیتی- قضایی شکل گرفته برای صاحبان فیش‌های نجومی در حالی است که همان‌گونه که در یادداشت‌های شماره‌های قبل اشاره شده است، حقوق‌های خیره‌کننده مدیران دولتی برخلاف قواعد حقوقی مصرح کشور است، به عنوان نمونه برخلاف تبصره یکی از مواد قانون خدمات کشوری است که اشعار می‌دارد: «سقف حقوق ثابت و فوق‌العاده‌های مستمر نباید از برابر حداقل حقوق ثابت و فوق‌العاده‌های مستمر تجاوز کند.»

خراسان

«معضل اشتغال و آدرسی که درست نیست» نیز عنوان بخشی از یادداشت امروز روزنامه خراسان است که در بخشی از آن آمده است: روز گذشته رئیس جمهور در همایش روز ملی روستا و عشایر، بزرگترین مشکل کشور در سال های آینده را بیکاری ذکر کرد و گفت: «برای اولین بار بیش از یک میلیون و 200 هزار نفر متقاضی شغل در کشور داشتیم که وارد صحنه اشتغال شدند که با این امکانات نمی شود برای همه اشتغال ایجاد کرد و باید یک حرکت بزرگ آغاز کنیم و نیاز مند جذب سرمایه داخلی و خارجی هستیم.» این سخنان از این رو که مقام اول اجرایی کشور اذعان به بزرگ بودن مشکل بیکاری دارد و رفع آن را نیاز مند حرکتی بزرگ می داند، قابل تقدیر است، اما تاکید بر این که رفع این معضل بیش از هر چیز معطل جذب سرمایه است، موضوعی قابل نقد است. اگر بخواهیم این سخن رئیس جمهور را بررسی کنیم باید به وضعیت فعلی بازار اشتغال کشور نگاهی بیندازیم. هم اکنون اقتصاد ایران با موج فزاینده ای از جمعیت جوان بیکار مواجه است.

ابتکار

روزنامه ابتکار هم در بخشی از سرمقاله امروز خود با عنوان «آزمون سخت حیدر العبادی» نوشت: عملیات آزاد سازی موصل همراه با گمانه‌هایی است که از یکسو به آینده داعش مربوط است؛ از سوی دیگر تمامیت نظام سیاسی عراق و بالتبع تمامیت ارضی آن و در این‌حال سرنوشت جنگ در سوریه. چشم انداز خوب و بد هریک از گمانه‌ها به اراده‌ای که اکنون برای آزادی موصل در حال انجام است ارتباط مستقیم دارد. موصل در کمترین زمان و سهل‌ترین امکان از سوی داعش در دوسال پیش اشغال شد. این وضع ناشی از چند عامل کلیدی بود: ناتوانی دولت مرکزی در ایجاد وفاق ملی میان همه اقوام عراقی؛ فقدان انگیزه کافی نزد نیروهای نظامی برای دفاع از موصل؛ پراکندگی تصمیم‌سازان دربغداد، تجمع نیروهای بازمانده ارتش و حزب بعث در موصل و وجود خواست‌هایی که سبب ‌شد داعش در کمترین زمان مواضع خود را در دومین شهر بزرگ عراق ‌مستحکم کند؛ شهری که اکثریت جمعیت آن را مردم اهل تسنن شامل می‌شدند،. علاوه‌براین حمایت‌های دولت‌های عربی و غربی و نیز اقلیم کردستان با استقرار داعش در موصل در کوتاه مدت مشکل چندانی نداشتند بلکه بهانه‌ای برای گرفتن امتیاز از دولت مرکزی بود.

اعتماد

«تغییرات خوب اما دیرهنگام» نیز عنوان یادداشت امروز روزنامه اعتماد است که در بخشی از آن آمده است: در رابطه با تغییراتی که در کابینه دولت یازدهم اتفاق افتاده است باید گفت؛ اگرچه این تغییرات لازم بود اما زمان آن مناسب نبود و برای این اقدام کمی دیر شده است. یک کابینه برای چهار سال انتخاب می‌شود. واقعیت این است که در پایان سال اول مشخص می‌شود وزیر چه مشیی دارد. اهل عقبگرد و واپسگرا است یا مدیر وضع موجود است؛ مدیر بهبود است یا مدیر تحول. مدیر واپسگرا شرایط را به عقب برمی‌گرداند و مدیر وضع موجود هم شرایط را به همان نحوی که تحویل گرفته حفظ می‌کند. اما مدیر بهبود فاکتورهای اساسی هر بخش را رو به رشد می‌برد ومدیر تحول هر روش و سیاست کهنه را تغییر می‌دهد. به همین خاطر هم پیش روی این نوع مدیران بیش از همه مقاومت صورت می‌گیرد.

شرق

روزنامه شرق هم در بخشی از سرمقاله امروز خود با عنوان «عربستان و ترکیه علیه منطقه و ایران» نوشت: ترکیه که پس از سپری‌کردن چندین سال توسعه اقتصادی موفق، سرمشقی امیدبخش برای کشورهای درحال‌توسعه به شمار می‌رفت، از دو، سه سال پیش با نوعی احساس غرور و برتری، دست به قماری آزمندانه در عراق و سوریه زده که تاکنون جز به‌آشوب‌کشاندن، ویرانی، بی‌ثباتی، زیان و آوارگی در منطقه و در ترکیه که دامان اروپا را نیز گرفته، حاصلی به بار نیاورده است. ترکیه فراموش نکرده که در توسعه صنعتی و اقتصادی خود، چگونه از جنگ‌های طولانی در کشورهای همسایه، به‌ویژه تحریم طولانی اقتصادی و بانکی ایران سود برده است. جنگ‌های عراق و پدیداری اقلیم کردستان عراق، برای ترکیه، ضمن آنکه نگران تأثیرگذاری آن بر سرزمین‌های کردنشین جنوبی و شرقی خود بود، نوعی منطقه نفوذ سیاسی و اقتصادی پدید آورد. ترکیه به دلیل همسایگی در بازارهای سوریه و عراق، از نوعی مزیت انحصاری برخوردار بود. بعد از پیروزی روحانی در انتخابات سال ٩٢، چشم‌انداز توسعه اقتصادی ایران در پرتو پدیداری ثبات سیاسی و اقتصادی، به‌ویژه پس از مذاکرات منتهی به برجام، به دلایلی موجب نگرانی کشورهای ترکیه و عربستان شد. عربستان که اکنون به اتکای انباشتگی ثروت، خود را رهبر اعراب می‌داند، از نفوذ شیعیان که اکثریت مطلق را در عراق تشکیل می‌دهند و از آغاز استقلال آن کشور با تحقیر و رفتار تبعیض‌آمیز و آپارتایدگونه دولت‌های سلطنتی و بعثی مواجه بوده‌‌اند، نگران است.

کیهان

«حلب و موصل نماد وحدت علیه تروریسم» نیز عنوان یادداشت امروز روزنامه کیهان است که در بخشی از آن آمده است: جنگ در حلب و موصل با تغییر توازن قوا از جبهه به اصطلاح بین المللی به نفع جبهه منطقه ای (محور مقاومت) واقعیت های بیشتری را آشکارتر کرده است. علی رغم فضاسازی های وسیع و گسترده مقامات آمریکایی و صهیونیستی و رسانه های وابسته به جبهه استکبار برای القای جنگ طائفه‌ای و قومی - مذهبی در عراق و سوریه اکنون با متحد شدن همه اقشار مردم در این دو کشور- از هر دین و مذهب و قوم و سلیقه سیاسی- برای مبارزه با تروریست‌ها، نبرد در حلب و موصل به نماد اتحاد و وحدت سوری ها و عراقی ها و بلکه همه مردم منطقه علیه تروریسم تبدیل شده و فضاسازیهای رسانه های غربی - عربی - عبری رنگ باخته است. چنان که رئیس جماعت علمای اهل تسنن عراق تاکید کرده فقط در عراق بیش از20هزار نفر از نیروهای الحشدالشعبی از شهروندان سنی عراقی هستند که در کنار برادران شیعه و کرد خود مشغول مبارزه با تروریست‌ها هستند.

آرمان امروز

«برد و باخت‌های روحانی در برجام» نیز عنوان سرمقاله امروز روزنامه آرمان امروز است که در بخشی از آن آمده است: مدت‌هاست منتقدان دولت مکررا اعلام می‌کنند دولت نباید تمامی تخم مرغ‌های خود را در سبد برجام قرارمی داد و طی روزهای گذشته بار دیگر برخی از فعالان سیاسی اصولگرا به این مساله مجددا اشاره کرده‌اند، بلکه به کرات شنیده شد که بسیاری از منتقدان و حتی دلسوزان دولت روحانی نیز نسبت به توجه بیش از اندازه آقای روحانی به برجام نقد داشتند. بنابراین به نظر می‌رسد منظور منتقدان از توجه بیش از اندازه دولت به برجام بعد خارجی‌اش و امید بیهوده به پیشرفت روابط اقتصادی با غرب بوده است! بر این اساس اگر بخواهیم از این منظر به مساله فوق بپردازیم باید اذعان داشت، چندان هم قاطعانه و بدون در نظر گرفتن مسائل دیگر نمی‌توان گفت دولت بیش از حد لازم به برجام دل‌خوش نموده و از سایر مسائل به‌ویژه اقتصاد غافل مانده است، زیرا برای پرداختن به یک مساله باید برنامه‌های مختلفی را در نظر گرفت و جوانب مختلف را مورد بررسی قرار داد.

حمایت

روزنامه حمایت نیز در بخشی از یادداشت امروز خود با عنوان «جغرافیای منسجم مقاومت» می نویسد: سه تحول مهم در سطح منطقه در حال رقم خوردن است و این در حالی است که استکبار جهانی به دست سرسپردگان و مزدورانش جنگ و کشتار را به مردم غرب آسیا تحمیل نموده و می‌توان و باید آنها را در امتداد جنگ‌هایی فرمایشی قلمداد کرد. اولین محور این مثلث که در واقع، اجزای مقاومت در منطقه را تشکیل می‌دهند، سوریه است که جنگ تحمیلی همه‌جانبه به مردم مقاوم و شریف این کشور، در ششمین سال خود قرار دارد. دومین محور عراق است و این در حالی است که آلام مردم این کشور، هنوز از تهاجم وحشیانه آمریکا در سال 2003 و تخریب زیرساخت‌های حیاتی و راهبردی التیام نیافته بود که دچار بلای داعش شده و بیش از دو سال است که در حال مقاومت در برابر تروریسم تکفیری هستند. محور سوم، یمن است که تا به امروز، یک‌سال و نه ماه است که تحت حملات وحشیانه و غیرانسانی سعودی‌ها قرار دارند و از آسیب‌‌های جدی رنج می‌برند. با این حال، علیرغم تمام کمک‌ها و امکاناتی که استکبار جهانی، ارتجاع عرب و صهیونیسم در اختیار متجاوزین قرار داده است، مقاومت‌هایی جانانه و غیورانه در این سه محور در جریان است. این‌روزها به خصوص، شاهد پیشروی‌های چشمگیری در جبهه موصل عراق هستیم که تابلوی بسیار چشم‌نوازی از انسجام مردم این کشور اعم از کرد، شیعه، سنی، بلوچ، ایزدی و مسیحی را ترسیم کرده و همگی برای پاکسازی آخرین پایگاه و پایتخت خودخوانده داعش از لوث وجود داعشی‌ها تحت لوای حشد‌الشعبی، متحد و همدل شده‌اند.

جام جم

روزنامه جام جم هم در بخشی از یادداشت امروز خود با عنوان «اخلاق رسانه‌ای» نوشت: امروزه در کنار مباحث مربوط به هر یک از حرفه‌ها و مشاغل گوناگون، بحث اخلاق حرفه‌ای آن نیز مطرح می‌شود، به این ترتیب از اخلاق قضا، اخلاق وکالت، اخلاق پزشکی، اخلاق مهندسی، اخلاق کسب و کار و نظایر آنها بحث می‌شود که اهمیت آن در مباحث مربوط به هر یک از این مشاغل و حرفه‌ها کمتر از مباحث اصلی و تخصصی مربوط به آن رشته نیست و حتی در دانشگاه‌ها، دروس خاصی برای تدریس آنها پیش‌بینی شده است. بی توجهی به این اخلاقیات، موفقیت صاحب هر حرفه یا شغل معین را از رسیدن به اهداف صنفی خود نیز محروم می‌سازد. به ‌این ترتیب، امروزه صاحبان صنایع و حرفه‌های معروف دنیا، دپارتمان‌های خاصی را برای حصول اطمینان از رعایت اخلاق کسب و کار تأسیس می‌کنند و با ارائه تبلیغاتی مثلا درخصوص این‌که در کسب و کار آنها از کودکان به عنوان کارگر یا از حیوانات برای انجام آزمایش یا از پوست آنها برای تولید محصول استفاده نمی‌شود، سعی در جذب بیشتر مشتریان دارند.

وطن امروز

«نه خانی آمده نه خانی رفته!» نیز عنوان یادداشت امروز روزنامه وطن امروز است که در بخشی از آن آمده است: اگر میان مردم برویم و بپرسیم مساله و دلمشغولی اصلی آنها چیست، بی‌شک به پاسخ‌هایی برمی‌خوریم که وجه‌ مشترک همه آنها «مسائل اقتصادی» است. برای مردمی که اکثریت آنها عایدی زیر 2 میلیون تومان در ماه دارند، قطع به یقین مساله اصلی، مدیریت امور کلی زندگی‌شان است و اگر مطالبه‌ای هم داشته باشند در همین راستا خواهد بود. اگر دولتمردان به عنوان اصلی‌ترین پاسخگویان عرصه اقتصاد نیز بخواهند کاری در راستای دغدغه‌های مردم بکنند، بی‌شک این کارها باید در زمینه اقتصاد باشد و اگر قرار به اصلاح روندها و تغییر افراد است اولویت اصلی اقتصاد است. اما چرا همه توپ و ترقه دولت یازدهم برای تغییرات در کابینه و اصلاح امور مملکتی در 3 وزارتخانه غیراقتصادی ترکانده می‌شود؟ اگرچه منکر اهمیت عرصه فرهنگ و آموزش و ورزش نیستیم ولی در این شرایط که همانگونه که ذکر آن رفت اولویت اصلی همه اقتصاد است، چرا وزارتخانه‌های اقتصادی از تغییرات در امان بوده‌اند؟ آیا این به معنای آن نیست که دولت قویا به خط مشی اقتصادی خود معتقد است و اصولا عملکرد اقتصادی خود را قابل تردید ارزیابی نمی‌کند؟ این اعتقاد اما چرا در تقابل با واقعیات کنونی کشور قرار دارد؟ آیا این تغییرات فرافکنی و فرار از پاسخگویی نیست؟ به نظر می‌رسد دولت 3 وزارتخانه غیراقتصادی خود را پای عملکرد غیرقابل دفاع اقتصادی خود قربانی کرده است. گناه بلخ‌نشینان را وزرای شوشتری باید تاوان بدهند تا بار فشار اجتماعی از دولت برداشته شود و دولت واکنش موثر خود در برابر مطالبات عمومی را از سر خود وا کند.

جمهوری اسلامی

روزنامه جمهوری اسلامی هم در بخشی از یادداشت امروز خود با عنوان «الزامات نظام آموزشی کشور» نوشت: قرار است رئیس‌جمهور فهرست وزرای پیشنهادی را برای کسب رای اعتماد به مجلس معرفی کند. در این زمینه ملاحظاتی وجود دارد که صرف نظر از نفرات پیشنهادی باید مورد توجه خاص همگان به ویژه دست‌اندرکاران تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری در باب ساختار هیئت دولت قرارگیرد. درخصوص وزرای فرهنگی، اگر قرار باشد مواضع، تصمیمات و عملکرد نظام در تخصیص اعتبارات، تامین نیازها و همراهی با وزارتخانه‌های فرهنگی همین باشد که هست و عملاً تغییر محسوس و ملموسی صورت نگیرد، هر وزیری حتی با سطوح بالاتری از توانمندی، اشراف و مدیریت هم که بر سر کار بیاید، منطقاً چیز زیادی تغییر نخواهد کرد. طبعاً لازم است علاوه بر انتخاب، معرفی، ارزیابی و تایید مسئولین جدید برای وزارتخانه‌های فرهنگی، زمینه‌ها و امکانات افزونتری نیز تخصیص یابد تا آنها با دست بازتر و خاطری آسوده‌تر بتوانند کارسازی و برنامه‌ریزی کنند.

ایران

«ایران و ونزوئلا؛ مناسبات رو به جلو» نیز عنوان یادداشت امروز روزنامه ایران است که در بخشی از آن تاکید شده است: رئیس جمهوری ونزوئلا در راستای برنامه‌های تهران و کاراکاس برای ارتقای روابط سیاسی و اقتصادی به ایران سفر کرده است. روابط طرفین صرف نظر از سیاست‌های دولت حاکم در هر یک از دو کشور در یک مدار ثابت و رو به جلو جاری بوده است. این در حالی است که دولت یازدهم در پیگیری سیاست‌های سیاسی و اقتصادی خود نگاه ویژه‌ای به ونزوئلا داشته است. سفر اخیر آقای روحانی به این کشور اگرچه با هدف حضور در اجلاس غیر متعهدها انجام شد اما به دیدارهای سازنده‌ای با مقامات این کشور انجامید و بسترهای تقویت پیوندهای سیاسی و اقتصادی میان دو کشور را بیش از پیش فراهم کرد.

/انتهای پیام/