پایگاه اطلاع رسانی فانوس | قربانیان سوختگی در ایران 3 برابر استاندارد دنیا

کمبود 1400 تخت برای بیماران سوخته

قربانیان سوختگی در ایران 3 برابر استاندارد دنیا

سرویس اجتماعی - روزانه در ایران 10 نفر بر اثر سوختگی جان می‌بازند، رقمی که در طول یک سال به سه هزار نفر می‌رسد.

 به گزارش گروه اجتماعی فانوس، این در حالی است که در کشورهای توسعه یافته سالانه کمتر از یک هزار نفر دچار سوختگی می‌شوند، اما در کشوری مانند ایران سوختگی بین 24 تا 28 هزار قربانی  می‌گیرد که سه هزار نفر از آن‌ها جان می‌بازند.

متخصصان دلیل بالا بودن آمار مرگ‌ومیر ناشی از سوختگی در ایران را ضعف زیرساخت‌ها و کمبود امکانات و بیمارستان‌های موجود برای امدادرسانی و درمان این بیماری عنوان می‌کنند و معتقدند در کشورهای توسعه یافته  از هر ٢ بیمار دچار سوختگی ٩٥‌درصد(پوست)، یک نفر زنده می‌ماند، در حالی‌ که این شاخص در کشور ما به‌ گونه‌ای است که در خوشبینانه‌ترین حالت از هر ٢ بیمار دچار سوختگی ٦٠ درصد، یکی زنده می‌ماند.

در این رابطه "محمد جواد فاطمی"، رئیس مرکز تحقیقات سوختگی می‌گوید: سوختگی از جمله بیماری‌هایی است که درمان سریع آن می‌تواند نقش تعیین کننده‌ای در کاهش عوارض آن داشته باشد. اما به‌ رغم بالا بودن آمارها در ایران، همچنان بیمارستان‌های عادی از پذیریش این بیماران خودداری می‌کنند و درمان آن‌ها تنها در بیمارستان‌های تخصصی سوختگی که شمار آن‌ها به نسبت تعداد بیماران بسیار محدود است، پذیرش می‌شوند.

به گفته وی،استاندارد نبودن بیمارستان‌های سوختگی، نداشتن بودجه کافی و کمبود نیروی انسانی و ارایه درمان‌های ناقص از جمله عواملی به حساب می‌آید که منجر به مرگ‌ومیر بالای بیماران سوختگی در کشور می‌شود.

وجود تنها هزار تخت سوختگی در کشور موضوع دیگری بود که فاطمی به آن می‌پردازد و توضیح  می‌دهد: وزارت بهداشت پیش‌بینی کرده بود تا پایان سال 94 دو هزار و 400 تخت سوختگی در کشور وجود داشته باشد، اما تا این لحظه ما تنها هزار تخت سوختگی در کشور داریم  و هزار و 400 تخت کم داریم.

جلوگیری از سوختگی نیازمند اطلاع رسانی است

رئیس مرکز تحقیقات سوختگی در ادامه بالا بودن آمار سوختگی در ایران را  بیش از هر چیز معلول رعایت نشدن استانداردها و نبود اطلاع‌رسانی صحیح درباره مسایل ایمنی در محیط می‌داند و می‌گوید: برای مثال ترموستات‌های آبگرمکن‌ها تا یکصد درجه هم افزایش می‌یابد، اما در کشورهای خارجی این درجه به‌ طور اتوماتیک نمی‌تواند از ۶۰ درجه بیشتر شود که این امر موجب می‌شود، سالانه عده‌ای در کشور در حمام‌ها دچار سوختگی شوند. همچنین در کشورهای توسعه‌ یافته داخل اتاق‌ها، سنسورهای دود و پتوهای ضدحریق وجود دارد، اما چگونه می‌توان فردی که دچار سوختگی شده را بدون داشتن پتوی ضدحریق نجات داد.

بررسی های میدانی از مراکز درمانی بیماران سوختگی نیز نشان می‌دهد: تخت‌های بیمارستان‌های سوختگی کشور همیشه اشغال است، به‌ طوری‌ که چند بیمار  در یک اتاق بستری  هستند و این امر احتمال عفونت و درمان‌های ناقص را بالا می‌برد.

او می‌گوید: در کشورهای پیشرفته خطوط انتقال نیرو در زیرزمین است یا عایق‌کاری شده و در وسایل گرمایشی در خانه‌ها از شعله استفاده نمی‌شود و برای پخت و پز نیز از برق استفاده می‌شود. در کشورهای پیشرفته میزان سوختگی بسیار کم است و موجب شده تا بیمارستان‌‎های سوختگی به شکلی که ما داریم، نداشته باشند.

به گفته «فاطمی» سوختگی‌ها در کشورهای پیشرفته بیشتر بر اثر تصادف‌ها اتفاق می‌افتد و کمتر  حادثه شاهد بروز سوختگی خانه یا آتش گرفتن مدرسه هستیم.

ایران بیستمین کشور شاخص دالی

وی با بیان این که امروز در سال 2016  میلادی سوختگی هشتمین علت مرگ و میر زود هنگام محسوب می‌شود. ایران در شاخص‌ دالی که نشان دهنده میزان سوختگی و ناتوانی ناشی از سوختگی است رتبه بیستم را دارد که این رتبه  اسفناک است.

او می‌گوید: ما 40 سال از استانداردهای جهانی در زمینه سوختگی عقب‌تر هستیم. در کشورهای توسعه‌ یافته به ازای هر 100 هزار نفر پنج نفر، در کشورهای متوسط 15 نفر، در ایران 40 نفر و در اتیوپی 80 نفر فوت می‌شوند.

رئیس مرکز تحقیقات سوختگی دانشگاه علوم پزشکی ایران با بیان این که هر پنج درصد سوختگی پنج میلیون تومان هزینه دارد، اضافه می‌کند: اگر شخصی 10 درصد سوختگی داشته باشد، 20 میلیون تومان، 30 درصد سوختگی 150 میلیون تومان، 50 درصد 250 میلیون تومان هزینه به دنبال دارد که برای هیچ کدام از بیماران سوختگی چنین درمانی انجام نمی‌شود.

اغلب بیماران سوختگی یا فوت می‌شوند یا معلولیت پیدا می‌کنند این در حالی است که تجهیزات درمان سوختگی در بیمارستان‌ها استاندارد نیست. بیمه‌ها درمان سوختگی را پوشش نمی‌دهند، زیرا معتقدند این عمل یک جراحی زیبایی محسوب می‌شود.

گفته‌های رئیس مرکز تحقیقات سوختگی دانشگاه علوم پزشکی ایران در حالی به پایان می‌رسد که به گفته  او در کشور ما هیچ تخت استانداردی برای درمان سوختگی وجود ندارد و هیچ جراح و پرستاری تمایل  به فعالیت در بیمارستان‌های سوختگی ندارد. زیرا فردی که سوخته است، تمام بدنش بد بو است. ناله می‌کند که تحمل این فضا برای پرستاران و کادر درمان بسیار سخت و ناراحت کننده است.

انتهای پیام/

 

 

لینک سریع

#

تبلیغات