پایگاه اطلاع رسانی فانوس | ایمنی مترو در انتظار اعتبار/ هر سال 18 نفر خودکشی می‌کنند

ایمنی مترو در انتظار اعتبار/ هر سال 18 نفر خودکشی می‌کنند

سرویس اجتماعی - موضوع حادثه و مرگ در مترو همچنان سوژه است و این بار نام دختری جوان و یک پیرمرد 65 ساله در فاصله یک روز به فهرست کشته شدگان این سریال تکراری اضافه شده است.

به گزارش گروه اجتماعی فانوس، همیشه آن‌هایی که در مترو می‌میرند، از جنس کسانی نیستند که با میل و رغبت، نیستی را انتخاب می‌کنند. آن‌ها قربانیان شهر زیرزمینی‌اند که ازدحام، بی‌اعتنایی و نبود مراعات، آن‌ها را به کام مرگ برده است. بهترین مثال هنوز همان معلم جوان نابیناست که با داشتن عصای سفید در دست روی سکوها به علت ازدحام و بی‌توجهی مردم لیز خورد و زیر قطار افتاد.

«هما بدر» از سال 89 که جان باختنش ساعت 8 صبح در ایستگاه خزانه ثبت شد، مثالی است برای به کرسی نشاندن این حرف که مترو به ایمنی سفت و سخت نیاز دارد تا اگر مردم مراعات نکردند و هوای آدم‌هایی مثل هما را نداشتند، دست‌کم تجهیزات ایمنی، هوای مسافران ناتوان را داشته باشد.

اما حال و روز افراد عادی هم خیلی خوب نیست، ممکن است بر لبه سکو که ایستاده‌ای سرت گیج برود یا آن قدر به سکو نزدیک نشده باشی که باد قطاری که شتابان خود را به ایستگاه رسانده، گوشه‌ای از تن و لباست را بگیرد و زخمی بیندازد. خدا رحم کند گیر یکی از آدم‌هایی نیفتی که مردم را هل می‌دهند و با تن قوی‌شان، تن رنجور دیگران را روی سنگ‌های لیز ایستگاه‌ها می‌کشانند و حتی سکندری‌شان می‌دهند. اگر خدا نظر نکند و هر کدام از این تصورات واقعی شود و همزمان قطاری نیز از روی ریل‌ها بتازد، همیشه ماجرا ختم به خیر نخواهد شد.

آن‌هایی که از سال‌ها پیش دنبال راه‌اندازی سیستم پی‌اس‌دی در ایستگاه‌های مترو بوده‌اند، می‌خواستند احتمال وقوع این قبیل حوادث را کم کنند، اما هر بار که این بحث داغ می‌شد و لزوم وجود درهای اتوماتیک شیشه‌ای که مانع از سقوط روی ریل‌ها می‌شود و فقط با رسیدن قطار به ایستگاه و ایست کاملش باز می‌شود، عده‌ای مخالف، بحث هزینه‌بر بودن آن را پیش می‌کشیدند و البته همیشه هم موفق می‌شدند.

سال قبل خبر رسید که قرار است، این سیستم به صورت پایلوت در بخشی از خط متروی مهرآباد اجرا شود تا علاوه بر ارتقای سطح ایمنی مسافران، امکان وقت‌کشی را از مسافرانی که خود را لای درهای قطار می‌گذارند تا هر طور شده سوار شوند، بگیرد، اما بعد گفتند، راه‌اندازی این سیستم بسیار هزینه‌بر است و وقتی هنوز ساخت مترو به علت کمبود نقدینگی تمام نشده، ایجاد درهای محافظ اتوماتیک نمی‌تواند در اولویت باشد.

ابوالفضل قناعتی از اعضای شورای شهر تهران نیز همین را می‌گفت. گرچه او معتقد است، رعایت موارد ایمنی در همه ساخت و سازهای شهری از جمله مترو باید در اولویت باشد، اما در عین حال می‌گوید با هوای آلوده تهران که روزانه چند ده نفربی‌گناه را به کام مرگ می‌کشاند، آن چه اهمیت دارد، توسعه متروست نه ساخت درهای اتوماتیک محافظ که فقط می‌تواند جلوی مرگ عده‌ای معدود را بگیرد.

اما وی پس از دو اتفاق اخیر  از ضرورت تامین ایمنی در ایستگاه‌های مترو گفته و تاکید کرده است تا لایحه جدیدی درباره نصب سیستم‌های ایمنی و درهای شیشه‌ای مترو در صحن مطرح شود.

او می‌گوید: البته نصب درهای شیشه‌‌ای جداکننده یک بار در صحن علنی شورای شهر مطرح شد، اما به دلیل هزینه بالای این عمل اعضای شورا تصمیم گرفتند به جای درهای شیشه‌ای اعتبار این اقدام را صرف توسعه زیرساخت‌های مترو کنند، اما حالا با این اتفاقات باید طرحی آورده شود که همزمان با توسعه مترو، سیستم ایمنی در ایستگاه‌ها نیز ارتقاء یابد.

این عضو هیات رئیسه شورای شهر تهران با بیان این که جان مردم بسیار مهم است و باید موانع یا درهای شیشه‌ای نصب شود، ادامه می‌دهد: باید هرچه زودتر طرح این موضوع به شورای شهر آورده شود تا پس از بررسی‌های تخصصی بتوانیم اعتبارات این عمل را در بودجه سال 96 شهرداری در نظر بگیریم.

اقبال شاکری، رئیس کمیته عمران شورای اسلامی شهر تهران  نیز نصب محافظ شیشه‌ای در مترو را از جمله درخواست‌های  معاونت حمل ونقل عنوان می‌کند و می‌گوید:  اولویت نخست معاونت حمل و نقل و ترافیک شهرداری پایان خطوط باقی مانده مترو است و هنوز نصب محافظ شیشه‌ای در مترو به اولویت تبدیل نشده است.

اقبال شاکری می‌افزاید: از یک سال و نیم قبل طرحی در شورای شهر تهران در دست بررسی بود و در تلاش بودیم طرح عملیات اضطراری و پدافند غیرعامل در شبکه مترو و فضاهای زیر سطحی را اجرایی کنیم.

وی افزود: این طرح از دو هفته قبل در شورای شهر تهران به تصویب اعضاء رسید و مقرر شد با کمک سازمان مدیریت بحران، پدافند غیرعامل و شرکت بهره برداری مترو برای اجرای این مصوبه اقداماتی در دستور کار قرار گیرد.

رئیس کمیته عمران شورای اسلامی شهر تهران با اشاره به برنامه‌ریزی برای حل مشکلات موجود در فضاهای زیر سطحی اظهار داشت: برای هر اتفاق در مترو از جمله تخلیه اضطراری، مقابله با حوادث انسان ساز و ایمنی شبکه برنامه‌ریزی شده و شرکت بهره برداری مترو، پدافند غیرعامل و سازمان مدیریت بحران باید در این رابطه برنامه‌های خود را اعلام کنند.

شاکری در نظر گرفتن محافظ برای مسافرین مترو را یکی از بندهای مصوبه عملیات اضطراری و پدافند غیرعامل در شبکه مترو و فضاهای زیر سطحی دانست و گفت: در یکی از بندهای این مصوبه به موضوع در نظر گرفتن محافظ شیشه‌ای برای ایستگاه‌های مترو اشاره شده اما باید به این موضوع توجه شود که عملیاتی کردن برنامه هزینه بسیار زیادی را برای شهر به دنبال خواهد داشت.

وی با اشاره به کم کاری دولت در بحث پرداخت بخشی از هزینه‌های حمل و نقل عمومی شهر تهران تصریح کرد: از 8 سال گذشته تا کنون دولت‌ها در بحث پرداخت سهم خود در حوزه حمل و نقل عمومی کم کاری کرده و به همین خاطر شهرداری تهران از برنامه‌های توسعه‌ای خود عقب است.

رئیس کمیته عمران شورای اسلامی شهر تهران اولویت بندی هزینه‌ها در بحث حمل و نقل عمومی را یک الزام دانست و خاطر نشان کرد: در حال حاضر اولویت بندی هزینه‌ها در بحث حمل و نقل عمومی مطرح است و با توجه به این که شهروندان تهرانی به شدت با مشکل کمبود ظرفیت ناوگان حمل و نقل عمومی مواجه هستند، اولویت نخست برنامه‌ریزی برای توسعه این ناوگان است.

تجربه‌ای برای آدم‌های ناتوان

آدم‌هایی که منگ و شتابزده برای رسیدن به مقصد فقط به خود فکر می‌کنند و سوار شدن به قطار با هر وسیله‌ای، شاید داوران خوبی برای سنجیدن میزان ایمنی در متروی تهران نباشند، اما کسانی که چشم باز کرده‌، دقیق شده‌اند و موشکافی کرده‌اند، خوب می‌دانند مترو با وجود صرفه‌جویی در وقت و زمان هنوز برای خیلی‌ها جای امنی نیست.

یک پژوهش نشان می‌دهد  از 97 ایستگاه فعلی هنوز بسیاری از  ایستگاه‌ها به آسانسور مجهز نیستند. همچنین نبود بالابر، احتمال سقوط از پله‌ها همیشه برای افراد ناتوان (زنان باردار، سالمندان، افراد آسیب‌دیده و معلولان) وجود دارد. همچنین واگن ویژه معلولان و افراد ناتوان در نظر گرفته نشده است و با ویلچر هم نمی‌شود از پله برقی بالا رفت. عرض گیت‌های ورودی از عرض ویلچر کمتر است و ارتفاع قطارها چهار انگشت از سکوها بالاتر. فاصله سه انگشتی قطار تا سکو هم جای خوبی برای سکندری خوردن آدم‌های ناتوان است.

در ایستگاه‌های مترو علائم هشدار دهنده برای ناشنوایان وجود ندارد. همچنین تابلوهایی که به مردم یاد دهد باید مراقب افراد معلول باشند و مراعات حال آنان را بکنند.این موارد را که روی هم جمع کنیم، نتیجه می‌گیریم مترو برای افراد کم توان و معلولان خیلی امن نیست.

مترو گزینه‌ای برای آدم‌های ناامید

حادثه در چشم به هم زدنی رخ می‌دهد، یکی از همان آدم‌های سر به زیر و فرو رفته در خود در لحظه تصمیم می‌گیرد از ترن دنیا پیاده شود و چشم می‌دوزد به ته تونل تاریک و بلند تا وقتی غول آهنی از راه رسید، خودش را پرت کند زیر چرخ‌های آن، روی ریل‌های فشار قوی، زیر هزاران تن بار که گوشت و پوست نازک آدمی برایش لقمه‌ای کوچک است.

شاید نتوان گفت این شیوه مردن رسم شده، اما می‌شود گفت مترو یکی از گزینه‌های آدم‌های مشکل‌دار و ناامید برای پایان دادن به زندگی است.

احمد دنیا مالی رئیس کمیسیون عمران شورای شهر تهران می‌گوید بر اساس آماری که شرکت بهره برداری مترو در اختیار ما گذاشته سالانه ۱۷ تا ۱۸ نفر در ایستگاه‌های مترو خودکشی می‌کنند که در حال حاضر این رقم کاهش یافته است.

دنیامالی برای کاهش آمار خودکشی در مترو پیشنهاد ایجاد دیوار‌های شیشه‌ای حائل میان ایستگاه و ریل قطار را می‌دهد و می‌گوید: ما از لحاظ بودجه و دانش مهندسی مشکلی در این زمینه نداریم و به طور جد اجرایی شدن آن را پیگیری می‌کنیم.

او ادامه می‌دهد: برای افزایش سطح ایمنی مسافران تلاش می‌کنیم در ایستگاه‌های شلوغ این موضوع محقق شود. مدیران حوزه حمل‌و‌نقل معتقدند در بسیاری از کشورها چنین چیزی وجود ندارد، اما در بسیاری از کشور‌ها نیز ایستگاه‌های مترو دارای چنین تجهیزاتی هستند.

وی با اشاره به حادثه افتادن یک زن نابینا به درون محوطه قطار می‌گوید: چنین تجهیزاتی می‌تواند ایمنی مسافران را افزایش داده و مانع وقوع حوادثی همچون خودکشی در مترو شود. درها به صورت ثابت روی لبه سکو قرار می‌گیرند که در زمان رسیدن قطار و براساس برنامه زمان بندی شده برای خروج و ورود مسافر باز و بسته می‌شوند.

دنیامالی با بیان این که این موضوع در صحن علنی شورا بررسی شده است، می‌گوید: هر چند به طور کلی نظر اعضاء با این پیشنهاد مثبت بود، اما با مخالفت‌هایی هم مواجه شدیم کمیسیون عمران و حمل ونقل همواره بر استفاده از این سیستم در خطوط در حال بهره‌برداری و ساخت تاکید داشته و دارد. مخالفان استفاده از این درها بر این عقیده بودند که میزان حوادثی که اتفاق افتاده به نسبت کل جابه‌جایی مسافر قابل اغماض است.

البته برخی کارشناسان معتقدند که استفاده از محافظ و دیواره شیشه‌ای در ایستگاه‌های شلوغ مناسب نیست و راه حل‌های کم هزینه‌تری مانند استفاده از آشکار کننده مانع بر روی ریل و دوربین‌های حساس به حرکت و چهره کارسازتر است. اما اغلب افرادی که قصد خودکشی دارند و عموما نقشه خود را در ایستگاه‌های شلوغ عملی می‌کنند، حتی اگر سنسور یا دوربین‌های هشداردهنده نیز کار گذاشته شود، باز هم کار خود را می‌کنند.
انتهای پیام/

 

لینک سریع

#

تبلیغات