پایگاه اطلاع رسانی فانوس | عابران پیاده نیمی از قربانیان تصادفات رانندگی/تهران رکورددار مرگ و میر عابران

عابران پیاده نیمی از قربانیان تصادفات رانندگی/تهران رکورددار مرگ و میر عابران

سرویس اجتماعی - آمارها از مرگ بیش از 13 عابر پیاده در روز خبر می‌دهند. پزشکی قانونی نیز تعداد کشته‌های تصادفات سال گذشته را حدود 14 هزار نفر اعلام کرده است که از این تعداد 4 هزار و 680 نفر عابر پیاده بوده‌اند.

به گزارش خبرنگار اجتماعی فانوس، بر اساس آماری که پزشکی قانونی منتشر کرده است، تهران همچنان رکورددار مرگ و میر عابران پیاده است. واقعیتی تلخ که نشان می‌دهد، خودروهای پایتخت نشینان در مقایسه با عابران پیاده از موقعیتی برتر برخوردارند و علی‌رغم همه وعده‌هایی که طی سال‌های اخیر برای انسان محوری در شهر تهران زده  می‌شود، تهران همچنان شهر سواره‌هاست. آماری که اگر خوب به آن بنگریم در می‌یابیم که سهم عابران پیاده از امنیت شهر و معابر آن گاهی اوقات حتی کمتر از خودرو سوارانی است که در معابر پایتخت جولان می‌دهند.

بررسی‌ها نشان می‌دهد، در جهان به ازای هر ۱۰ هزار خودرو ۹ نفر در تصادفات کشته می‌شوند، در حالی‌ که در ایران به ازای این تعداد خودرو، ۳۷ نفر کشته می‌شوند. سال گذشته عددی که از سوی پزشکی قانونی برای تصادفات رانندگی در کل کشور اعلام شد، حدود 14 هزار کشته بود.

بدین‌ ترتیب در ایران هر روز 38 نفر جان خود را در مصاف با خودروها از دست می‌دهند. اما وضع در تهران وخیم‌تر از این اعداد است. استان تهران در فوت عابران پیاده رتبه نخست را در کشور دارد و فوت راکبان موتورسیکلت‌ها در این استان بیش از سایر استان‌های کشور است.

اما براستی چرا جان افراد بدون در اختیار داشتن وسیله نقلیه تا این حد باید در معرض آسیب قرار داشته باشد.

فرهنگ رانندگی نداریم

این سؤالی است که دکتر "یوسف حجت"، عضو جامعه اندیشمندان ترافیک کشور در گفت‌وگو با فانوس در پاسخ به آن چنین توضیح می‌دهد: مرگ و میرهای ناشی از تصادفات  در سال با اعمال نظارت‌های پلیس به چیزی حدود 17 هزار نفر کاهش یافته است.

بی‌تردید اگر به نحو مطلوب‌تری رانندگی کنیم و پلیس راهنمایی و رانندگی کنترل و نظارت جامع‌تری بر رانندگان داشته باشد و تخلفاتی از قبیل سرعت و سبقت غیرمجاز کاهش یابد، به‌ راحتی آمار مرگ و میر و مصدومیت‌های ناشی از تصادفات رانندگی کاهش می‌یابد. بنابراین می‌توان گفت، فرهنگ رانندگی از اهمیت بسیاری برخوردار است.

به اعتقاد او در درجه نخست رانندگی نامطمئن و بد ایرانی‌ها  و سپس تلاش برای انداختن تقصیر بر گردن دیگری از جمله ضعف‌ها و مشکلاتی است که سبب شده تا آمار مرگ و میرعابران پیاده در شهرهای ایران تا این حد بالا گزارش شود.

این عضو عضو جامعه اندیشمندان ترافیک کشور ادامه می‌دهد: مرگ در جاده و واژگونی‌ها در بیشتر موارد به‌ دلیل خواب‌ آلودگی‌ها، سرعت و سبقت غیرمجاز بوده است. بنابراین برای جلوگیری از وقوع حادثه و کاهش تعداد حوادث باید خودمان به‌ فکر خودمان باشیم.

گفته‌های این کارشناس حوزه ترافیک در حالی بیان می‌شود که آمار خودروها در کشورهای اروپایی بسیار بیش از کشور ما گزارش می‌شود. اما  رعایت فرهنگ عبور و مرور و سپس رعایت قوانین راهنمایی و رانندگی سبب شده تا آمار تلفات رانندگی در کشورهای اروپایی بسیار کمتر از ایران گزارش شود.

از سوی دیگر نبود مقررات عبور و مرور برای  عابران پیاده  سبب شده تا این آشفتگی‌ها هر روز بیش از پیش جان عابران پیاده شهری  را تهدید کند.

راه ناایمن، عابران سهل‌انگار

اما سرهنگ عین‌الله جهانی، معاون اجتماعی و فرهنگ ترافیک پلیس راهنمایی و رانندگی در گفت‌وگو با فانوس، به سهم ویژه عابران پیاده در سوانح رانندگی اشاره می‌کند و می‌گوید: بر اساس ماده 26 قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی مصوب سال 89، عابران پیاده مکلفند تنها از مسیرهایی که برای آن‌ها در نظر گرفته شده عبور کنند.

او می‌گوید: بر اساس ضوابط عابران باید بدانند که از چه مکان‌هایی عبور کنند؛‌ عبور عابران از معابر خط‌کشی شده و گذرگاه عابر پیاده و همچنین از محل‌های مجاز مشخص و تعریف شده است؛ در مقابل عبور از معابر بزرگراهی، محل‌های نرده‌کشی‌ شده و زیر پل عابرپیاده مجاز نیست.

به گفته وی اگر عابری از معابر غیرمجاز عبور کرده و حادثه‌ای به وقوع بپیوندد، کارشناسان تصادفات پلیس راهنمایی و رانندگی بنا بر قصور عابر، سهم تقصیر را برای عابر نیز لحاظ می‌کنند.

وی در پاسخ به پرسش فانوس مبنی بر چگونگی تعیین میزان درصد سهم تقصیر برای عابران پیاده اعلام کرد:‌ با توجه به محل تصادف (مسکونی،‌ غیرمسکونی،‌ بزرگراه، معبر اصلی، فرعی یا کوچه)، امکانات عبور برای عابر، وجود چراغ و علائم و همچنین سایر امکانات موجود در محل تصادف، کارشناس تصادفات سهم تقصیر را مشخص می‌کند.

وی توصیه می‌کند، برای عبور در معابر شهری حتماً از محل‌های مجاز و گذرگاه‌های عابر پیاده تردد کرده و هنگامی که چراغ عبور عابر در تقاطع‌ها سبز است، اقدام به عبور از خیابان کنند. همچنین برای رد شدن از عرض بزرگراه‌ها از پل‌های عابر پیاده که برای چنین منظوری تعبیه شده، استفاده کنند.

او با اشاره به این که فرهنگ و آموزش‌های لازم برای عابران پیاده در شهرها، بسیار کم است و هر چند تعداد پل‌های عابر‌‌ پیاده کم و گاه با فاصله زیاد از هم هستند، اما شاهد هستیم در همان محل‌هایی که پل وجود دارد، تصادفات زیادی رخ می‌دهد و این به معنی خلأ فرهنگ و آموزش و الزام به رعایت قوانین است.

اگرچه در قوانین موجود سهم پیاده‌ها و سواره‌ها مشخص است، اما به نظر می‌رسد لازم است ضوابط مربوط به پیاده‌ها، به‌ دفعات برای شهروندان بازگو شود تا بدانند آن‌ها هم باید به قوانین متعهد باشند و حتی لازم است در مواردی این قوانین اصلاح شوند.

نارسایی در قوانین

در این رابطه "محمد علی اسفنانی"، حقوقدان و سخنگوی سابق کمیسیون حقوقی و قضایی مجلس این اظهارات در حالی بیان می‌شود که گاهی اوقات نبود معبر مناسب و اشکالاتی که در پیاده‌روها وجود دارد، موجب بروز حوادث ناخوشایند برای عابران پیاده می‌شود.

وی در گفت‌وگو با خبرنگار فانوس تاکید می‌کند: متاسفانه مقررات ما هنوز به بلوغ کافی نرسیده و در مواردی که مرگ عابر پیاده به دلیل مشکلات معبر یا نبود پیاده‌رو  رقم بخورد،  مقصر اصلی راننده یا راکبی است که موجب بروز این حادثه شده است.

این حقوقدان اضافه می‌کند: آن چه قانون مشخصا به آن می‌پردازد، مواقعی است که عابر پیاده از معابری نظیر بزرگراه‌ها و اتوبان‌ها تردد کند و در صورت بروز حادثه عابر پیاده مقصر صددرصد شناخته می‌شود و قانونا ضرر و زیانی به وی تعلق نمی‌گیرد.

وی اضافه می‌کند، البته طی سال‌های اخیر مواردی هم بوده که با نظر کارشناسان سهم دستگاه‌های متخلف در بروز حوادث رانندگی برای عابران پیاده لحاظ شده است، اما این مسئله هنوز عمومیت پیدا نکرده است.

انتهای پیام/

 

لینک سریع

#

تبلیغات